‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎อย่าทำแบบนั้นอีกเลยดีกว่า
‎รอดพ้นวันสิ้นโลกมาได้หวุดหวิดน่ะเหรอ
‎ก็มันเรื่องถนัดเราไม่ใช่เหรอ
‎อันนั้นมันดูผิดปกติยังไงไม่รู้
‎- ห้องสวีทเดิม แค่กลับหัวกลับหาง ‎- ไม่ได้พูดเกินจริงด้วย
‎นี่มันโคตรอลิซในแดนมหัศจรรย์เลย
‎เออ เดี๋ยวจะเพี้ยนขึ้นเรื่อยๆ
‎ในที่สุดก็มาถึงอีกฝั่ง
‎- เดี๋ยว เคลาส์อยู่ไหน ‎- ขอโทษนะเด็กๆ แต่เคลาส์…
‎ฉันทำเต็มที่แล้ว แต่เขาเข้ามาไม่ทัน
‎คูเกิ้ลบลิตซ์กินเขาเป็นเหยื่อรายสุดท้าย
‎ไม่ ตอนผมเข้ามา เขาตามมาติดๆ
‎เราต้องกลับไป
‎ฝั่งนั้นไม่มีอะไรให้กลับไปหาแล้ว
‎ไว้ค่อยร้องไห้ไว้ทุกข์กันทีหลัง
‎ตอนนี้เราต้องลุยต่อ
‎เดี๋ยว ทั้งลูเธอร์กับเคลาส์เหรอ
‎เมื่อเราพูดถึงความเป็นจริง
‎มันหมายความว่าอะไรกันแน่
‎ช่วงยุค 1800 ยอดอัจฉริยะของยุค
‎ได้คิดทฤษฎีขึ้นมาว่าเราอาศัยอยู่ในจักรวาลกลไก
‎ในยุคควอนตัม
‎เราคาดว่าเวลาและปริภูมิเป็นโฮโลกราฟ
‎คนโบราณเชื่อว่า
‎เราขี่อยู่บนหลังของเต่าบินได้สี่ตัว
‎หรือบนเขาของควายสีขาว
‎ความคิดเหล่านี้ทำให้เกิดคำถาม
‎เราจะมีวันรู้หรือไม่ว่า ‎ความเป็นจริงมีรูปทรงเช่นไร
‎หรือที่แปลกกว่านั้น มันมีรูปทรงไหม ‎นอกเหนือไปจากที่เรากำหนดให้
‎โห
‎รู้สึกตัวเล็กเลยเนอะ
‎ต้องเพี้ยนเบอร์ไหนถึงเอาสับปะรดใส่พิซซ่า
‎นี่นะ ถ้าลองคิดดูแล้ว
‎เราก็แค่
‎ทรายเม็ดจิ๋ว
‎ในทะเลทรายที่มีทรายเม็ดอื่นเต็ม
‎คือแบบ อย่างหรูสุด ‎ก็เป็นแค่ของประดับค็อกเทลมะ
‎ซึ่งอยู่ในระบบสุริยะ
‎ที่อยู่ข้างในกาแล็กซี่ที่มีมากมายเหมือนเม็ดทราย
‎ที่อยากถามที่สุดคือ ทำไมต้องมาใส่พิซซ่าฉันด้วย
‎- เคลาส์ นายฟังไหมเนี่ย ‎- ฟังสิ
‎เราไร้ค่าไร้ความหมาย บลาๆ
‎ฉันไม่ใช่เด็กป.ตรีเมากัญชา ‎ในคาบปรัชญาปีหนึ่งนะ
‎เดี๋ยวนะ
‎- พวกเราอยู่ที่ไหนกัน ‎- เราตายแล้ว
‎เราตายแล้ว
‎ขอต้อนรับสู่ถิ่นฉัน
‎น่าทึ่งยิ่งนัก
‎พวกนายน่าจะอยู่ที่นี่ไปเลย หรูกว่าเยอะ
‎ลืมเหรอว่าครั้งก่อนฉันกับไลล่าแทบไม่รอด
‎แต่ครั้งนี้ฉันมาด้วย และเรารุมมัน
‎มันเป็นตัวอะไรไม่รู้ ‎แต่มันแกร่ง ว่องไว และโคตรยัวะ
‎ไม่ว่ายังไงก็ห้ามกดกระดิ่งนี่เด็ดขาด
‎ยกเว้นว่าอยากนิ้วหรือหนวดด้วน
‎ฉันขอเสี่ยง…
‎- อย่า ‎- หลีกทางไปซะ
‎ถ้าจะสู้กับมัน สภาพจิตเราต้องพร้อม
‎สภาพจิตเหรอ คิดว่าฉันโกรธเหรอ
‎ใช่ ฉันโกรธ
‎ฉันอยากฆ่าตัวอะไรก็ตามที่ทำร้ายลูเธอร์
‎ลูเธอร์ไม่ใช่คนเดียวที่ตาย
‎เราเสียเคลาส์ไปด้วย
‎ฉันโกรธนะ ทุกคนโกรธกันหมด
‎แต่เราต้องใช้หัวคิด
‎ใช่ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เราจะลงมือ
‎อย่าแม้แต่ลองเลยห้า ออกไปไม่ได้
‎ยังไง เราติดอยู่ในนี้เหรอ
‎ที่นี่เป็นทั้งบททดสอบ ‎กับดัก และหนทางสู่ความรอดพ้น
‎- มีใครอ่านป้ายออกไหม ‎- เออ มันเขียนว่า "อย่ากดกระดิ่ง"
‎นั่นคำแปล
‎เข้าใจแล้วดิเอโก
‎กระดิ่งแย่
‎เราต้องทำไง
‎มีใครรู้บ้างไหม
‎เรจจี้
‎หิวละ มีใครอยากกินโรลปลาไหลมั่ง
‎มีอารมณ์กินข้าวในเวลาแบบนี้ได้ยังไง
‎ไม่รู้สิ แล้วนายทำตัวงี่เง่าในเวลาแบบนี้ได้ไง
‎- เฮ้ย ‎- อยาก…
‎อย่ายุ่งได้ไหม
‎- เธอต้องกินเพื่อ… ‎- เอาแรง
‎ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก
‎ดิเอโก มาด้วยกันแป๊บนึงสิ
‎ฉันตายแล้วเหรอ
‎ใช่ และฉันดีใจมากเลย ‎ที่ได้อยู่ด้วยกับครั้งแรกของนาย
‎เพราะมันจะรู้สึกแปลกๆ
‎เหมือนตื่นจากฝันที่แจ่มชัดสุดๆ
‎แต่ไม่ต้องห่วงนะ
‎เพราะเดี๋ยวทุกอย่างก็จะมีเหตุผลเอง
‎พระเจ้าช่วย พ่อฆ่าฉัน
‎ว้ายตาย พ่อฆ่าฉันเหมือนกัน บ่อยมาก
‎พ่อเป็นเอเลี่ยน
‎ที่นี่เราพยายามไม่ใช้คำแบบนั้นนะ
‎รู้นะว่า "ว้าย ทำตัวโลกสวย"
‎แต่นายแค่พูดว่าพ่อเป็น…
‎คนอังกฤษก็ได้
‎ไม่ใช่ หมายถึงพ่อเป็นเอเลี่ยนจริงๆ
‎เป็นมนุษย์แมลงจากดาวดวงอื่น
‎ฉิบหาย
‎เคลาส์ นายต้องกลับไปเตือนสโลนกับคนอื่น
‎เสียใจด้วย ฉันพอแล้วกับแดนคนเป็น
‎- ว่าไงนะ ‎- ฉันคู่ควรกับที่นี่
‎ทั้งชีวิตฉันเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ ตัวประหลาด
‎ฉันทำพลาดซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำไปซ้ำมา
‎แต่ทั้งหมดเป็นเครื่องบ่งบอก
‎มันบ่งบอกว่าที่นี่คือบ้านของฉัน
‎ฉันควรจะอยู่ที่นี่
‎ที่ขี้กากเนี่ยนะ
‎ไม่ใช่ หมายถึงแดนสวรรค์จ้ะคนโง่
‎กับนาย
‎และเหล่าสหายเทพไร้ตัวตนทั้งหลายของเรา
‎แล้วจะให้ฉันทำอะไรวะ
‎กินพิซซ่าและดูสารคดีเจ๋งๆ กับข้าพเจ้าตลอดไป
‎เดี๋ยวนะ นี่นายจะหันหลังให้ครอบครัวเราเหรอ
‎อย่าเครียดนักเลยลูเธอร์
‎เดี๋ยวพวกเขาก็มากันแล้ว ‎ใครๆ ก็ต้องตายกันหมด จริงมะ
‎เออ เพราะเราก็ตายแล้วเนอะ
‎ซี้ม่องเท่งจ้ะ
‎- ซี้ม่องเท่ง ‎- ใช่
‎แล้วจะเป็นไงถ้าฉันทำงี้
‎ให้คะแนนความพยายาม
‎แต่ในแดนว่างเปล่าไร้ความเจ็บปวด
‎ใช่เลย มีแรงแค่ไหนก็จัดมา
‎รับคำท้า
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะโพล่งออกไปเลย
‎ฉันขอโทษ แต่เราน่าจะบอกพวกเขาเรื่องลูก
‎ไม่
‎ฉันอยากทำภารกิจให้เสร็จ ‎ก่อนนายจัดปาร์ตี้ประกาศเพศลูก
‎- ใช่ แต่คิดดู… ‎- หยิบโชยุให้ที
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎เราอยู่กับกลุ่มคนที่รักเราที่สุดนะ
‎ทำไมไม่บอกพวกเขาล่ะ
‎ฮะ ตอนนี้อะไรๆ ก็ห่วยแตก
‎คงจะดีมากถ้าเรามอบ ‎เหตุผลให้ครอบครัวมีแรงฮึดสู้
‎หุบปากแล้วกินปลาดิบไป
‎ได้
‎เหมือนที่ตาแก่เคยสอนไว้
‎ครั้งเดียวคือบังเอิญ สองครั้งคือดวงซวย
‎และอย่าหวังว่าจะมีครั้งที่สามเพราะฉันไม่โง่โว้ย
‎เราฟันธงไม่ได้ว่าพ่อฆ่าเคลาส์กับลูเธอร์
‎ถามจริง นี่คือวิธีการทำงานของพ่อ ‎นายก็เคยเห็นมาแล้ว
‎ลืมไปแล้วเหรอว่า ‎พวกเรามารวมตัวกันครั้งแรกยังไง
‎งานศพพ่อ
‎ใช่เลย
‎พ่อเคยตบตาพวกนายมาแล้ว และตอนนี้ก็ทำอีก
‎- ไม่เอาน่าห้า ‎- ไม่
‎พ่อแพ้โหวตเรื่องเข้ามาในอุโมงค์
‎แต่เราก็มาจนได้
‎แน่ใจเหรอว่าพ่อฆ่าลูเธอร์ได้ลงคอ
‎ฉันว่าพ่อฆ่าได้ทั้งลูเธอร์ ‎เคลาส์ และพวกเราที่เหลือ
‎โดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย
‎และที่แย่กว่านั้นคือฉันคิดว่าอัลลิสันมีเอี่ยวด้วย
‎ไม่หรอก
‎ฉันไม่อยากพูดซ้ำซากเหมือนคนอื่นหรอกนะ
‎เธอไม่ต้องกลัวหรอกว่า ‎จะเศร้าโศกเสียใจซ้ำใคร
‎ฉันรู้ว่าโลกกำลังจะแตกอยู่แล้ว
‎แต่ฉันนึกว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันจนถึงจุดจบ
‎ฉันไม่ได้บอกลาด้วยซ้ำ
‎ฉันได้บอกลา
‎ทั้งลูกสาวกับสามีฉัน
‎แต่มันก็ยังไม่พอ ความรู้สึกมัน…
‎มันยิ่งใหญ่เกินคำพูด
‎ลูเธอร์รักเธอ
‎เท่าฟ้า เท่าดวงจันทร์ด้วยซ้ำ
‎เธอทำให้เขามีความสุขมาก
‎ไม่ เธอเข้าอุโมงค์มากับสโลน
‎ฉันไม่ได้พูดถึงเคลาส์
‎ลูเธอร์เหรอ
‎อะไร ไม่หรอก เธอไม่ทำหรอก
‎เธอเริ่มจะรั่วๆ ตั้งแต่เรามาถึงเส้นเวลานี้แล้ว
‎- ก็เธอเสียลูกสาวไปทั้งคน ‎- และเธอฆ่าฮาร์ลัน
‎ต่อให้นายพูดถูก
‎ถามไปพวกเขาคงไม่สารภาพตรงๆ หรอก
‎เห็นด้วย
‎ไม่เอาน่า ฟังสิ
‎ฉันจะไม่ยอมกลับลงไปให้ใครรังแกอีกแล้วนะ
‎และนายเปลี่ยนใจฉันไม่ได้
‎นายโคตรเห็นแก่ตัวเลย รู้ตัวไหม
‎ใจเย็นๆ สิ อย่ากังวล
‎นายมีเวลาเหลือเฟือที่จะลืม
‎โอเค พอกันที
‎สัส
‎โธ่
‎ฉันตายเป็นล้านครั้งกว่าจะรู้ว่าทำงั้นได้
‎เอาอีกแล้วเหรอ
‎ใช่ เอาอีก
‎มีคนคิดว่านี่คือสวรรค์ด้วยเหรอ
‎เฮ้ย!
‎- อะไร… ‎- ไงเพื่อน
‎- นาย ‎- ไม่
‎กลับมานี่นะ
‎จั๊กกะเดี๋ยม
‎ปล่อยเค้า
‎นาย
‎นายอาจไม่เจ็บ
‎แต่ฉันขว้างนาย ‎ทะลุกำแพงได้ชั่วกัปชั่วกัลป์ เคลาส์
‎นายจะไม่ได้อยู่อย่างสงบ ‎แม้แต่วินาทีเดียว ฉันจะไม่หยุด
‎ไม่ๆ
‎แดนว่างเปล่าคือบ้านฉัน
‎มันอาจเป็นบ้านเด้งดึ๋ง แต่ก็เป็นของฉัน
‎ถ้านายไม่อยากช่วยครอบครัวก็ตามใจ
‎แต่คนรักของฉันกำลังเดินเข้าไปในนรก
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำได้ไหม ‎ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาไปที่ไหน
‎เคลาส์ นี่คือบ้านของนาย
‎- ใช่ ‎- เพิ่งพูดไปหยกๆ
‎- ใช่ ‎- นายคือราชาแห่งความตาย
‎ยศเว่อร์ไปหน่อยไหม
‎ฉันมองว่าตัวเองเป็น…
‎เออ
‎เจ้าชายแห่งความมืดมากกว่า
‎จะอะไรก็ช่าง
‎ฉันเชื่อในตัวนายนะไอ้น้อง
‎นายทำได้ทุกอย่าง
‎- ว่าไง ‎- ไง
‎โทษทีที่มาถล่มงาน
‎ก็ได้ ฟังนะ ยอมก็ได้
‎- เราจะลองดูนะ ‎- โอเค
‎ถ้าต้องให้คะแนนบทพูดปลุกใจ ‎จากหนึ่งถึง "เบรฟฮาร์ท"
‎เมื่อกี้ได้แค่เกือบๆ "ฝันต้องไกล ใจต้องถึง"
‎- โอเค ไว้ค่อยติ ‎- แค่จะบอกว่านายทำดีกว่านี้ได้
‎โธ่เอ๊ย
‎เราต้องคุยกัน
‎- ตอนนี้ยุ่งมาก รอได้ไหม ‎- ไม่ได้
‎ลูเธอร์กับเคลาส์ พ่อฆ่าพวกเขาเหรอ
‎มีผู้พิทักษ์ซุ่มอยู่ในทางเดินโรงแรมแห่งนี้
‎เราต้องเอาชนะมันจึงจะทำภารกิจสำเร็จ
‎ฆ่าสมาชิกทีมไปสองคนแล้วฉันจะได้อะไรขึ้นมา
‎- ตอบคำถามมาตรงๆ ‎- ก็ตอบไปแล้วนะ
‎ถ้าจับได้ว่าโกหกนะตาแก่ ก็ยกเลิกข้อตกลง
‎รับรองได้เลยว่าฉันจะทำตามที่บอกไว้
‎และหวังว่าแกก็เช่นเดียวกัน
‎- เรื่องอะไรเหรอพ่อ ‎- ไม่เกี่ยวกับแก
‎ไม่เกี่ยวอะไร เรามาที่โรงแรมออบลิเวี่ยนแล้ว
‎อย่างที่พ่อต้องการ ผมจัดให้แล้ว
‎ไร้สาระ
‎อัลลิสันฆ่าฮาร์ลัน และฉันรวมสองครอบครัว
‎แกทำอะไร หมายเลขสอง
‎เด็กๆ มาล้อมวง
‎ในเมื่อเราได้มีโอกาสพักหายใจกันแล้ว
‎ก็ถึงเวลาเริ่มงานที่แท้จริง
‎- อ้อ ตำนานระฆังทั้งเจ็ดใช่ไหม ‎- ถูกต้อง มีคนตั้งใจฟังซะด้วย
‎- โอเค หาระฆังให้เจอแล้วไงต่อ ‎- ไม่ใช่
‎ระฆังเป็นแค่อุปมาของสิ่งนี้
‎- เครื่องหมาย ‎- ถูกต้อง หมายเลขห้า
‎เครื่องหมายนี้คือกุญแจสู่ระฆังทั้งเจ็ด
‎เมื่อหาสัญลักษณ์นี้พบแล้ว
‎ก็จะใกล้รีเซ็ตจักรวาลใหม่ไปอีกก้าว
‎พอเจอแล้วต้องทำไง
‎ฉันไม่รู้
‎ว่าไงนะ เรามาที่นี่เพราะพ่อบอกว่ามีแผน
‎ก็มี ถึงจุดหนึ่ง
‎เยี่ยม งั้นเราจะอยู่ในโรงแรมนี้ตลอดไป
‎นั่งจ้องกำแพงและกินซูชิห่วยๆ
‎เราต้องหาเครื่องหมายถึงจะออกไปได้
‎และมีโอกาสที่จะรีเซ็ตจักรวาลให้เหมือนเดิม
‎ตลกดีนะที่เธอกับพ่อเห็นตรงกันอีกแล้ว
‎- โอเค ต้องเริ่มยังไง ‎- แบ่งกลุ่ม
‎ฉันจะไปกับอัลลิสันและสโลน
‎- เบนกับห้าไปกับวิคเตอร์ ‎- เราจะเอาอัลลิสัน
‎แลกเบนกับอัลลิสัน เราฝึกมาด้วยกัน ‎จะมีเหตุผลมากกว่าถ้าอัลลิสันไปกับเรา
‎เออ ไม่เอาหรอก
‎ทำไมล่ะ
‎ความคิดดีเยี่ยม
‎อัลลิสันไปกับทีมอัมเบรลลา ‎ทีมสแปร์โรว์เกาะกลุ่มกันไว้
‎กลุ่มละชั้น
‎ต้องหาเครื่องหมายให้เจอ
‎- แล้วเราล่ะ ‎- พวกแกไปเป็นคู่
‎ไม่มีใครอยากฟังพวกแกบ่นกันไม่หยุด
‎แยกกันไป ค้นหาทุกซอกทุกมุม ‎กลับมาเจอกันที่นี่ใน 30 นาที
‎เสียเวลาเปล่า
‎ได้ยินไหม เขาเรียกเราว่าคู่แหละ
‎ฉันว่าฉันเริ่มจะชอบพ่อของนายละ
‎ฉันลืมสมุดบันทึก ‎ไปก่อนเลย เจอกันที่ชั้นห้า
‎มีคนตั้งใจซ่อนของน่าดูเลยแฮะ
‎มันควรจะใหญ่แค่ไหน
‎รู้ไหม เรจผู้น่ารักไม่ได้บอก
‎เหรอ น่าแปลกใจนะ ‎นึกว่าเธอจะรู้แผนเขามากกว่านี้ซะอีก
‎โทษที ตั้งใจจะสื่ออะไร
‎ฉันเห็นเธอกับพ่อที่ห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่
‎ช่วงงานแต่ง
‎ตอนนี้คงไม่เหมาะหรอก…
‎ฉันได้ยินมาว่าเมื่อคืนนายภาพตัด
‎ใช่ ต้องเค้นอยู่พักใหญ่กว่าจะจำได้ว่าเห็นอะไร
‎แต่ฉันจำได้ อัลลิสัน
‎เธอกับพ่อทำข้อตกลงกัน
‎เธอตกลงจะทำอะไร
‎ข้อตกลงเหรอ กับพ่อเนี่ยนะ
‎- บอกทีว่าล้อเล่น ‎- ไม่ได้ล้อเล่น
‎ตอบคำถามสิ
‎นายบ้าไปแล้ว
‎เธอกับพ่อตกลงกัน และตอนนี้ลูเธอร์ก็ตาย
‎โอเค ลูเธอร์ถูกไอ้ตัวนั้นฆ่าต่างหาก
‎- แล้วเคลาส์ล่ะ ‎- เขาเข้าอุโมงค์ไม่ทัน
‎ข้อตกลงของเธอทำให้คนล้มตายนะ
‎คิดจริงๆ เหรอว่าฉันตกลงกับพ่อ
‎เพื่อฆ่าลูเธอร์กับเคลาส์
‎พอละ ไว้เจอกันที่ล็อบบี้
‎เดี๋ยวก่อนสิ อย่าไป
‎เดี๋ยวสิ ห้า
‎อัลลิสัน
‎ฟังฉันก่อนสิ
‎วิคเตอร์ อัลลิสัน
‎โอเค
‎โอเค ความสนุกเริ่มขึ้นแล้วสินะ
‎ไม่ ฉันเบื่อทฤษฎีสมคบคิด ‎ของพวกนายเต็มแก่แล้ว
‎ไม่เอาน่า ฟังฉันก่อน…
‎ทำไมต้องฟังด้วย
‎พวกนายโหวตให้รอความตาย
‎พวกนายหันหลังให้ครอบครัวและจักรวาล
‎ฉันเป็นคนเดียวที่ต่อสู้เพื่อช่วยทั้งสองอย่างไว้
‎เราแค่อยากรู้ว่าพ่อมีแผนการอะไร ‎ก่อนที่พวกเราจะตายกันไปมากกว่านี้
‎ห้าอยู่ไหน
‎เมื่อกี้ยังตามมาอยู่เลย
‎ห้า
‎นี่
‎เราจะรอดออกไปให้ได้นะ
‎เราสามคนจะปลอดภัย
‎แล้วไงต่อ
‎แล้วเราจะเป็นครอบครัวแสนสุข
‎ไม่หรอก
‎นี่เธอกำลังวัดใจฉัน ‎ให้พิสูจน์ว่าจะเป็นพ่อที่ดีอีกหรือเปล่า
‎- เพราะฉันเซ็งแล้ว ‎- นายสอบผ่าน จบนะ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎อ้อ นี่ไม่เกี่ยวกับฉันเลยสินะ
‎อ๋อ เธอกลัวนี่หว่า
‎กับสแตนมันง่ายกว่า โอเคนะ
‎นายจะไล่ตะเพิดเราก็ได้
‎แล้วฉันก็จะได้ไม่ต้องบอกนายว่าท้อง
‎ไม่ต้องขอให้อยู่ด้วยกัน
‎บอกความจริงทำไม หลอกให้ได้สิ่งที่ต้องการ
‎โดยไม่ต้องเผยจุดอ่อนก็ได้นี่นา
‎รู้ไหมว่ามันบ้าแค่ไหน
‎ถ้าฉันทำลูกผิดหวังเหมือนที่แม่ทำฉันผิดหวังล่ะ
‎งั้นเธอจะไม่ทำแบบนั้น
‎เพราะภายใต้ความบ้าคลั่งบ้าบิ่นของเธอ
‎มีคนดีจิตใจงดงามซ่อนอยู่
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่ใจ
‎พันเปอร์เซ็นต์
‎มานี่
‎นี่เรากลับมายืนหน้าลิฟต์เดิมเหรอ
‎อย่าลืมดูใต้กระถางต้นไม้นะ
‎เลิกยืนตบยุงแล้วมาตรวจสอบกำแพงหาที่ซ่อนซะสิ
‎เอ้อ
‎อันนี้กำแพงและ
‎อันนี้ก็กำแพง
‎นายนี่เป็นบ้าอะไร
‎ผู้คนล้มตายกันเป็นเบือ ‎แต่นายมัวแต่ทำตัวเป็นวัยรุ่นเซ็ง
‎เธอพูดเหมือนพ่อเลย
‎ทำไมถึงจำเป็นต้องให้พ่อชอบด้วย
‎พ่อไม่ใช่ผู้กำหนดคุณค่าของนายหรือเรา
‎เราสร้างชื่อเสียงกันเองโดยไม่มีพ่อ
‎ในฐานะสแปร์โรว์ อคาเดมี่ ‎แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว
‎พ่อไม่ได้เป็นสแปร์โรว์
‎พ่อเป็นพ่อที่ห่วยแตกมาก นายไม่ต้องมีเขา
‎เธอก็พูดง่ายน่ะสิ มีครอบครัวใหม่แล้วนี่
‎ส่วนที่ดีที่สุดของครอบครัวนั้นเพิ่งตายไป
‎เหลือเชื่อเลยว่าจะพูดแบบนี้ ‎แต่ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอพวกนาย
‎- มีอะไร ‎- โรงแรมกำลังเปลี่ยน
‎ฉันเดินวนไปวนมาพักนึงแล้ว ‎แต่เหมือนมันมีชีวิตจิตใจ
‎- งั้นเราควรกลับไปที่ล็อบบี้ ‎- ลองแล้ว
‎ไม่ว่าจะเลือกเดินไปทางไหน กลับมาที่เดิมทุกที
‎นายอาจหลงทิศง่ายก็ได้
‎ได้ งั้นนำทางเลยสิพ่อนักสำรวจ
‎ห้า
‎- เขาอยู่ไหนเนี่ย ‎- ฉันจะไปรู้ได้ไงยะ
‎ไม่เอาน่า เราตีกันแบบนี้ต่อไปไม่ได้
‎ขอร้อง ต้องทำยังไงถึงจะกลับไปดีกันเหมือนเก่า
‎ก่อนที่เธอจะมาเสแสร้งทำเป็นขอโทษ…
‎แล้วที่นายโกหกล่ะ
‎ขอร้องล่ะอัลลิสัน เราต้องทำยังไง
‎ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
‎มีปัญหาเหรอพ่อ
‎แก
‎คิดถึงกันด้วย
‎ออบลิเวี่ยนมีทางเข้าทางเดียว เป็นไปไม่ได้
‎แต่ก็มาถึงจนได้
‎ช่างน่าทึ่ง
‎ฉันอยากศึกษาเรื่องนี้เพิ่มเติมอีกนะ ‎แต่ตอนนี้ไม่สะดวก
‎พ่อหลอกใช้ผมเพื่อให้ครอบครัวมาที่นี่
‎ผมเข้าใจ แต่พ่อหลอกใช้ผม
‎แล้วพอหมดประโยชน์ ‎ก็เขี่ยทิ้งให้ตายบนพื้นเลยเหรอ
‎ทิ้งให้ตายอะไรกัน
‎ฉันช่วยแกต่างหาก
‎ฉันรู้ว่าแกจะหาทางกลับถิ่นแกได้
‎ผมก็ชอบที่นั่นนะ
‎- งั้นมาทำไม ‎- เพราะว่าพ่อฆ่าลูเธอร์
‎ก็มันจำเป็น และมีประสิทธิภาพ
‎ใครต่อล่ะพ่อ ห้า วิคเตอร์ ‎แม่งทั้งครอบครัวเลยไหม
‎หยุดเดี๋ยวนี้ ทุกคนเข้าที่กันแล้ว ‎การต่อสู้กำลังจะเริ่ม
‎กดกระดิ่งแค่กริ๊งเดียว ‎ฉันก็จะคว้ารางวัลได้แล้ว อย่ามาทำเสียงาน
‎โอ๊ย ถ้าได้บาทนึงทุกครั้งที่ได้ยินคำนั้น ‎ป่านนี้คงมี 20 บาทแล้ว
‎ซึ่งไม่ได้เยอะเลย
‎แต่ก็เข้าร้าน 20 บาทได้นะ ของราคาจับต้อง…
‎จบๆ ไปซะที
‎ไม่มีใครฟังฉันเลยหรือไง
‎ใช่แล้วที่รัก เราไม่ฟังนาย
‎เราควรกลับไปที่ล็อบบี้
‎อืม
‎นายคิดว่าพี่น้องหน้าโง่ ‎คนไหนของเราไปกดกระดิ่งล่ะ
‎อัลลิสัน!
‎อัลลิสัน เราต้องไปแล้ว!
‎อัลลิสัน ลุกขึ้น ไปได้แล้ว!
‎ใครมือบอนวะ
‎- เราวิ่งดีกว่านะ ‎- จะตามไปติดๆ
‎เปิดสิ
‎- ดิเอโก เดี๋ยว ‎- ช่างแม่ง
‎แม่นมาก สุดที่รัก
‎เช็ดเข้
‎ไป!
‎กดปุ่ม
‎- โอเค ชั้นไหน ‎- ชั้นไหนก็ได้!
‎ถามจริง ซามูไรเนี่ยนะ
‎อารมณ์แค้นฝังหุ่นเข้ากับเธอว่ะ
‎หุบปากแล้วมาช่วยเราฆ่ามันได้ไหม
‎ทางนี้ ไป
‎โอเค
‎นี่ โอเค
‎เราต้องมัดแผลไว้
‎นายพูดถูก ฉันตกลงกับพ่อ
‎ลูเธอร์กับเคลาส์เหรอ
‎ไม่ เรื่องนั้นฉันไม่เกี่ยว สาบานเลย
‎ทำไมมาบอกตอนนี้ล่ะ
‎เพราะฉันอยากให้นายเชื่อฉัน
‎ว่าฉันทำแบบนี้เพื่อพวกเราทุกคน
‎ลูเธอร์กับเคลาส์ด้วย
‎พ่อเสนออะไร
‎ฉันอยากให้นายไว้ใจฉัน
‎มองหน้าฉัน ถ้าเราผ่านพ้นเรื่องนี้ไปได้ ‎ทุกอย่างจะดีเอง
‎วิคเตอร์
‎อัลลิสัน
‎วิคเตอร์
‎อัลลิสัน
‎ฉันบอกให้เธอหนีไป
‎แล้วให้นายตายคนเดียวเนี่ยนะ หมดสนุกกันพอดี
‎แล้วลูกล่ะ
‎- เรื่องนั้นฉันห่วงเอง ‎- ไม่ได้ ฉันเป็นพ่อ
‎ผู้ที่ไม่มีส่วนในการฟูมฟักทารกไปอีกหกเดือน
‎ยังไงเธอก็จะสู้ให้ได้ใช่มะ
‎- ในที่สุด เข้าใจซะที ‎- เธอพูดถูก
‎ฉันเข้าใจ
‎เฮ้ย!
‎- ทำอะไรของนาย ‎- ปกป้องครอบครัว
‎ไม่นะ ดิเอโก อย่าทิ้งฉันไว้นี่
‎ฉันขอโทษ
‎- นายสัญญาว่าเราจะอยู่ด้วยกันเสมอ ‎- รู้น่า
‎ดิเอโก อย่าทำแบบนี้นะ
‎พอลูกคลอดแล้ว ให้บอกลูก…
‎ไม่ว่าจะเพศไหน บอกว่าฉันเป็นคนยังไง
‎ว่าฉันพยายามเป็นคนแบบไหน
‎อย่านะ ดิเอโก ไม่
‎ดิเอโก!
‎นายเอาขวานจามมันตั้งห้าที น่าจะตายได้แล้ว
‎เกราะแข็งอย่างกับคอนกรีต
‎- มีช่องว่างระหว่างแผ่นเกราะหลัง ‎- เราต้องอ้อมไปหลังมัน
‎- ฆ่ามันกันเถอะ ‎- สโลน
‎นี่ไอ้เลว!
‎ห้า
‎อัลลิสัน
‎ในที่สุด เจอคนที่พลังน่าก๊อปซะที
‎ไลล่า ทำไมไปอยู่ในตู้เก็บของล่ะ
‎ไว้ค่อยอธิบาย
‎ฉิบหาย
‎- ฉันไม่อยากหนีแล้ว ‎- เหมือนกัน
‎รู้สึกคุ้นๆ แฮะ
‎อย่างน้อยครั้งนี้เราก็ไม่ได้โจมตีกันเอง
‎ไปกันเถอะ
‎เคลาส์
‎- ตายแล้ว เคลาส์ ‎- ไลล่า
‎- เป็นไรไหม ‎- เคลาส์
‎- หนีมาได้ไง ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎นึกว่าตายแล้วซะอีก ไง
‎ตายได้ก็ดีสิ ไง
‎ไง เป็นไรไหม
‎- น่าจะไหว ‎- เคลาส์
‎- สภาพดูไม่ได้เลย ‎- ก็ลองไปฆ่าผู้พิทักษ์ดูสิ
‎- เราเพิ่งจะฆ่าตัวนึง ‎- เราก็ฆ่า
‎บอกให้รอใน…
‎รักจังเลย
‎เคลาส์ นึกว่านายตายไปแล้ว
‎ใช่ ฉันยังอยู่ และสบายดี
‎แม้จะโดนพ่อทุบสมองก็เถอะ
‎แต่ไว้ค่อยซึ้งกันทีหลัง
‎ตอนนี้พวกนายต้องรู้ว่า
‎พ่อฆ่าลูเธอร์
‎แล้วก็ล็อกอุโมงค์ไม่ให้ฉันเข้ามา ‎แล้วพ่อก็เป็นคนกดไอ้กระดิ่งงี่เง่า
‎มีแผนการอะไร ตาแก่
‎- เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ ‎- พ่อฆ่าลูเธอร์!
‎ฉันไม่มีทางเลือก พวกแกไม่ยอมสามัคคีกัน
‎ตำนานกับนิทานของพ่อมันหลอกลวง
‎ไม่มีหรอก ไอ้ระฆังทั้งเจ็ดหรือชาวนอร์ส
‎- พ่อพาเรามาตาย ‎- ไม่ใช่นะ
‎ที่ไหนสักแห่งในโรงแรมนี้ ‎มีกุญแจที่จะรีเซ็ตจักรวาลใหม่
‎เราแค่ต้องหาเครื่องหมายให้เจอ
‎หนูไม่สนเครื่องหมายพ่อหรอก เราไม่สน
‎เราแทบเอาชีวิตรอด ‎จากไอ้ตัวใส่หมวกถือเคียวมาไม่ได้
‎ผู้พิทักษ์ที่เราฆ่ามีขวาน
‎ของเรามีดาบ
‎ยังเหลืออีกตัว
‎เราต้องไปจัดการมัน
‎อย่างกับรอบแรกไปได้สวยงั้นแหละ
‎ใครมียาแก้ปวดมั่ง ถ้าไม่มีช่วยหุบปากที
‎ลดเสียงคำรามเป็นพึมพำด่ากันเบาๆ ได้ไหม
‎ขอบใจ
‎พวกเรา ฉันเจอเครื่องหมายแล้ว มันอยู่…
‎ห้ามใครทำร้ายเมียกู ไอ้สารเลว
‎ผมภักดีกับพ่อมาตั้งหลายต่อหลายปี
‎พ่อพาผมไปเสียเวลาอยู่บนดวงจันทร์เพื่ออะไร
‎เพื่อเอามาใช้ในภารกิจโง่ๆ เนี่ยนะ
‎แกมีเป้าหมาย
‎ฉันให้แกขึ้นไปเฝ้าของล้ำค่าที่สุดในจักรวาล
‎แล้วมันคืออะไร
‎เดี๋ยวแกจะเข้าใจเอง
‎พวกแกทุกคนเลย
‎เคลาส์
‎จะยื้อไว้ไม่ไหวแล้ว
‎ฉันจะรักเธอตลอดไป
‎นะ
‎เครื่องหมายอยู่ที่พื้นล็อบบี้
‎มันคือดวงดาว
‎เด็กๆ หาดาวบนเครื่องหมายแล้วขึ้นไปยืน
‎เบน ถึงคิวแกแล้วลูก เร็วเข้า!
‎เจ็ดดวง เจ็ดคน พวกเราคือระฆัง
‎อย่า
‎แกไม่ต้อง
‎เร็วเข้า นี่เป็นทางเดียวที่จะหยุดมันได้!
‎หมายเลขห้า เร็วเข้า!
‎เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้ พ่อทำร้ายพวกเขา
‎หยุดตอนนี้ไม่ได้
‎- ถ้าหยุดเครื่องจะปิด ‎- เครื่องอะไร หนูไม่เข้าใจ
‎โรงแรมเป็นแค่ฉากบังหน้า
‎เราติดอยู่ในเครื่องจักรในอีกมิติ
‎ผู้สร้างจักรวาลได้สร้างที่นี่ไว้
‎แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเขา
‎อนุภาคในร่างกายพวกเขา ‎เป็นสิ่งเดียวที่เครื่องจักรใช้เป็นเชื้อเพลิงได้
‎พ่อฆ่าลูเธอร์
‎พ่อพยายามฆ่าเคลาส์
‎พ่อจะไม่หยุดจนกว่าเราจะตายกันหมด
‎โอเค พ่อต้องหยุดเดี๋ยวนี้
‎ใกล้เสร็จแล้ว
‎หลังจากนั้น เราสองคนจะได้สิ่งที่ต้องการ
‎ไม่ พ่อกำลังฆ่าพวกเขา!
‎ทุกสิ่งในชีวิตย่อมมีราคา
‎หยุด!
‎อัลลิสัน อย่าแตะปุ่มนั้น ‎เราไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไร
‎อัลลิสัน หยุด!
‎อย่าบังคับให้ฉันต้องทำเธอนะ
‎ไว้ใจฉันหรือเปล่า
‎ทำอะไรน่ะวิคเตอร์ ห้ามเธอไว้สิ!
‎- อัลลิสัน เดี๋ยว ‎- อัลลิสัน อย่านะ
‎(ลอสแองเจลิส แท็กซี่)
‎แคลร์
‎มีอะไรเหรอคะแม่
‎ไม่มีอะไรจ้ะ
‎แม่แค่ดีใจที่ได้กลับบ้าน
‎คุณควรอยู่ที่นี่เสมอมา
‎ไงครับที่รัก
‎เจ๋ง
‎(สวนสาธารณะออบซิเดี้ยน)
‎(บริจาคโดยเซอร์เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์)
‎ลูเธอร์
‎อ้าวเฮ้ย
‎- มองเห็นฉันงั้นเหรอ ‎- เห็น
‎- ฉันยังไม่ตายเหรอ ฉันยังไม่ตาย ‎- ใช่
‎- ลูเธอร์ยังไม่ตาย! ‎- พระเจ้าช่วย
‎- ไม่ใช่แค่นั้นนะพี่เบิ้ม ‎- ฮะ
‎เฮ้ย
‎ชิบเป๋ง ร่างฉัน
‎เดี๋ยวนะ
‎- หล่อบาดใจ ‎- ลูเธอร์ผอมเพรียวแล้ว
‎- ต้องไปให้สโลนดู ‎- แขนฉันงอกคืนมา
‎เจ๋งไปเลย เดี๋ยว สโลนอยู่ไหน
‎เมื่อกี้เธออยู่ข้างหลังฉัน…
‎- ตอนที่อัลลิสันสะเหล่อกดปุ่ม ‎- อัลลิสันก็ไม่อยู่
‎ไม่รู้นะว่าทุกคนเป็นไง ‎แต่ฉันไม่ได้รู้สึกดีแบบนี้มาหลายปีละ
‎- มีใครรู้บ้างไหมว่าเราอยู่ที่ไหน ‎- โรงแรม
‎หรืออย่างน้อยมันก็เคยอยู่ตรงนี้
‎ตาแก่ทำสำเร็จจนได้ เขารีเซ็ตจักรวาล
‎นิ้วงอกใหม่แล้ว
‎สโลน สโลน
‎นี่
‎ฉันไม่แคร์เรื่องรีเซ็ตอะไรนั่นหรอกนะ
‎ฉันอยากได้เมียคืน เธออยู่ไหน ห้า
‎ดีใจด้วยที่ไม่ตาย แต่กรุณาปล่อยมือ
‎ตอบฉันมาก่อนสิ
‎โอเค ไปดีกว่า
‎มีบางอย่างผิดปกติ
‎ก็ใช่ไง นายจะโดนยำไงล่ะ
‎- เออ ยำให้เละ ‎- ไม่ใช่ ไอ้โง่
‎พลังของฉัน ฉันวาร์ปไม่ได้
‎ไม่หลงกลหรอก
‎ไม่ดีละ
‎โอเค ใช้ได้สิ
‎โอมมะลึกกึ๊กกึ๋ย ผีจงมา
‎แปลว่าฉันตายได้อีกแล้วเหรอเนี่ย
‎เซ็งเป็ด
‎เดี๋ยว แล้วเราจะเอาพลัง ‎คืนมายังไงวะไอ้พวกงั่ง
‎โธ่
‎ฉันต้องไปหาเมีย
‎ไม่ ไปไม่ได้นะลูเธอร์
‎เมื่อกี้ยังเป็นผีอยู่เลย นายเปราะบาง
‎- ฉันต้องตามไป ‎- อย่า เคลาส์ เดี๋ยว!
‎- ไม่อยู่แล้วโว้ย ‎- ทุกคน
‎เราควรคิดหาทางแก้ปัญหาด้วยกัน…
‎แล้วนี่เราต้องทำยังไง
‎ใช้ชีวิตไง
‎ไอ้ชั่ว
‎(สถาบันการเงินฮาร์กรีฟส์)
‎รถไฟขบวนนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังสถานียออีโด
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล